Een geboren akkerbouwer die zijn bestemming heeft gevonden

Evert Vervelde (25) belichaamt het pure plattelandsleven van de Hoeksche Waard. Een potige jonge kerel, die zorgboerderij Beversoord nooit meer verlaat. Waarom zou hij? Als telg uit een boerenfamilie, is deze biologische akkerbouw zijn favoriete dagbesteding.
Een in het oog springende kwaliteit van Evert is zijn fascinatie voor machines. Als trotse bezitter van een eigen trekker rijdt hij zelfstandig over het land en het erf. Niet gek voor iemand die noch kan lezen noch kan schrijven en bovendien geen geld- en tijdsbesef heeft, maar wel naar volle tevredenheid zijn boerentaken vervult. 

Gezellig winkelen
Daarnaast heeft Evert veel oog voor details en kijkt hij altijd mee of zijn collega’s niet omkiepen. Zijn enorme spierkracht wordt ten volle benut bij de zware karweien op Beversoord. De grote vriendelijke reus houdt zelf absoluut niet van slopen. Nee, hij glundert bij het vooruitzicht om gezellig te gaan winkelen. Zijn favoriete zaak? “De speelgoedzaak, om auto’s te kijken!” Hij is met zijn collectie van 25.00 dinky toys een grote afnemer. Zijn nieuwste wens? “Een oplegger.” En hoe komt hij aan het geld? “Van de Rabobank natuurlijk”, gniffelt hij onschuldig.
Vanaf zijn derde jaar is het leven van Evert nauwkeurig in kaart gebracht in vele schriftjes. Moeder Trees heeft ze allemaal bewaard, daarom weet ze dat Evert in goede handen is bij Cavent. Vanaf het eerste moment dat hij naar logeerhuis Intermezzo is gegaan en nu dat hij in Huys de Linde woont. En als ze vragen heeft dan trekt ze aan de bel.

Een echt buitenkind
In de periode dat Evert veel naar logeerhuis Intermezzo ging dan straalde hij, dan ging hij wat leuks doen. Zwemmen, uitstapjes naar de dierentuin of een speelparadijs. Zij is dan ook erg tevreden over de verzorging en begeleiding binnen Cavent, waarbij haar opvalt dat ze altijd oog hebben voor hem. Zo is Evert een echt buitenkind, die enorm houdt van schommelen en voetballen, dit kan allemaal bij Cavent. Na een volledige werkdag is stilzitten er niet bij als het aan Evert ligt. Voor een spelletje Mens-erger-je-niet of wiiën is hij altijd te porren. Op zijn beurt vindt Evert de begeleidsters allemaal even lief.
Moeder Trees: “Als Evert lekker in z’n vel zit, dan ben ik gelukkig als moeder.” Met stijgende verbazing zie ik wat mijn zoon doet sinds hij op zichzelf woont. Hij schilt nu zijn eigen kiwi’s en strikt zijn eigen schoenen. “Jij doen!” zei hij vroeger tegen me, maar tegenwoordig kan hij het gewoon zelf!” Hij is gelukkig goed op zijn pootjes (maat 46) terecht gekomen, maar ik moet wel zeggen dat het erg rustig is geworden bij ons thuis...